Er is genoeg op deze planeet voor ieders behoefte, maar niet voor ieders hebzucht ‘ Mahatma Gandi januari 20, 2012
Vegetarisch en veganistisch over de grens! september 18, 2011
In Duitsland, Belgie, Zwitserland, Italie e.a. landen kiezen steeds meer mensen ervoor om vegetarisch/veganistisch te gaan eten. Uit zorg voor hun eigen gezondheid, het milieu, het wereldvoedselprobleem en de manier waarop men met dieren omgaat die bestemd zijn voor ons voedsel.
In Duitsland, komen steeds meer vegetarische/veganistische restaurants, zelfs bij de reguliere restaurants staat steeds vaker ‘vegetarisch’ op de menukaart. Jaren geleden waren in de supermarkten nog nauwelijks vleesvervangers, nu hebben ze een behoorlijk assortiment. In Duitsland kiest men zowiezo veel vaker voor biologische groenten, pasta’s, rijst en andere produkten. Ook komen er steeds meer natuurvoedingszaken. Alleen in Aken ben ik al zes verschillende bio-laden geweest.
Op terugreis van vakantie hebben wij inmiddels al drie keer inkopen gedaan en gegeten in Einkaufsland in Marktheiden, vlakbij Wurzburg. Er is o.a. een vega gourmet-restaurant, pizzeria, lunchroom en een grote natuurvoedingswinkel van de Gabriela Stiftung. Het eten is er heerlijk!
In Oostenrijk zijn 3 % van de bevolking, 240.000 mensen, vegetarier en er zijn ongeveer 24.000 veganisten. Het aantal vegetariers groeit heel snel! Wenen is het Europese wahala voor vegetarier. Er zijn maar liefst 69 vegetarische en 5 veganistische restaurants. Jaren geleden, tijdens een bezoek aan de mooie stad Wenen, hebben we een paar keer heerlijk gegeten bij het culinaire vegetarische restaurant Wrenk.
In Italie, het land van mijn dromen is een op de tien mensen vegetarier. Dat komt neer op 6 miljoen vegetariers. Het land van de heerlijke wijntjes, pasta’s, risotto’s, salades is voor een vegatarier een heerlijk vakantieland! In 2001 hebben we een week genoten van het mooie Umbrie en het overheerlijke eten in het vegetarische Country House Montali in Tavernelle di Panicalle.
In Belgie, heeft Eva, de Belgische vegetariersbond, in de tien jaar die ze nu bestaan hebben ze al heel veel bereikt. Zij krijgen vanaf 2005 subsidie van de overheid. Is volgens mij uniek! Ze introduceerden in 2009, met veel succes de Veggie Donderdag. 2 % van de Belgen is vegetarier, dat zijn er 220.000.
In Zwitserland, zijn vooral in de grote steden, veel vegetarische restaurants. Maar liefst 9 % van Zwitsers is vegetarisch.
In Groot Britannie zijn 6% vegetarier. Er zijn dan ook veel vegetarische restaurants. De zuid-Engelse kustplaats Brighton is het wahala voor vegetariers en veganisten. In een van de beste vegetarisch restaurants in de wereld Terre a Terre hebben we in 1997 heerlijk gegeten.
In Portugal, Spanje en Frankrijk zijn vegetarische restaurants zeldzaam en is in winkels ook niet veel vegetarisch te koop. In grote steden zoals Barcelona zijn wel enkele vegetarische restaurants. Slechts 30.00
0 Portugesen en 2 % van de Fransen zijn vegetarisch.
In Nederland zijn 720.000 vegetariers en 16.000 veganisten. In ons land zijn een paar leuke/goede vegetarische hotels en vooral in de grotere steden vegetarische restaurants.
Leuk om te vermelden dat in India 30% van de bevolking, 310 miljoen mensen, vegetarier is. Dat is 5% van de Wereldbevolking! 2,8 % van de Amerikanen en 10 %, 1,7 miljoen Chinesen zijn vegetarier.
TEUN OP DE BOERDERIJ. augustus 11, 2011
Het biggetje Teun doet zijn oogjes open. Voor het eerst ziet hij zijn moeder en zijn broertjes en zusjes. Ook ziet hij heel veel tantes, neefjes en nichtjes. Allemaal wonen ze bij elkaar in een grote schuur. Het is wel erg krap omdat ze met zoveel zijn. Moeder ligt tussen 2 ijzeren hekken en kan zich niet omdraaien.
Teun is vier weken oud als hij samen met zijn broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes naar een andere schuur gaat. Zijn moeder ziet hij nooit meer! In de nieuwe schuur is het donker en er is niets te doen. Er ligt geen stro om lekker in te wroeten. Teun en de andere biggetjes mogen niet naar buiten om lekker rond te rennen. Ze vervelen zich. Uit verveling bijten ze elkaar op de plek waar ooit hun krulstraat zat. Die hebben mensen, toen ze in deze schuur kwamen, afgeknipt. Dat was heel pijnlijk. De biggetjes mogen alleen maar eten om dikker te worden. Als Teun een half jaar oud is, moet hij in een vrachtauto, samen met zijn broertjes en zusjes, nichtjes en neefjes. Urenlang zitten ze op elkaar gepropt. Ze krijgen geen eten en drinken. Teun en de andere biggen poepen en plassen, omdat ze bang zijn. Het stinkt er en het is koud.
Als de vrachtauto eindelijk stopt, moeten alle biggen eruit. Mannen trekken, duwen en schoppen de bange biggen. De biggen schreeuwen en rennen uit paniek alle kanten op. Teun vlucht weg! Hij rent, rent en rent …………. Totdat hij het geschreeuw van zijn broertjes, zusjes, nichtjes en neefjes steeds zachter wordt. Teun stopt en durft eindelijk om te kijken. Hij ziet zijn familie een grote hal ingaan. Teun is alleen maar durft niet meer terug. Hij voelt dat het daar, in die grote hal, niet goed is. Uit angst verstopt Teun zich. Hij heeft heel veel honger en dorst. In de verte ziet hij een huis. Er komt een meisje aan lopen. Ze kijkt naar hem, rent naar het huis en komt terug met twee grote mensen. Teun wil wegrennen maar heeft de kracht niet meer. Teun is bang, doodsbang! De mensen zijn wel aardig, ze slaan, duwen en schoppen hem niet. Ze geven Teun te eten en te drinken. Daarna komt hij in een wie bij andere dieren te staan: kippen, koeien, konijnen en een paar andere varkens.
‘ Hoi Teun, hier ben je veilig’ zegt Hennie de kip. Hier wonen allemaal dieren die gered zijn. ‘Gered, waarvan? ‘ vraagt Teun. Dan vertelt Hennie wat er met de dieren gebeurt. De broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes van Teun worden opgegeten door mensen. De tantes van Hennie de kip zitten hun leven lang in kooien om eieren te leggen. Als ze geen eieren meer leggen gaan ze in de soep. Mama-koeien zijn altijd zwanger; de melk voor de kalfjes wordt opgedronken door mensen. Kalfjes leven in kleine hokken en worden na een half jaar ook opgegeten. Moeder-varkens blijven tussen de stangen liggen of staan en krijgen heel veel biggetjes. Konijnen zitten net als kippen in kleine kooien.
Teun weet niet wat hij hoort. Maar waarom dan? Waarom eten mensen dieren op? Omdat ze het lekker vinden of omdat ze denken dat vlees gezond is? Mensen hoeven helemaal geen dieren te eten. Ze kunnen ook lekker en gezond eten zonder dieren op te eten.
Gelukkig zijn er ook mensen die echt van dieren houden. Zij vinden dat je geen dieren moet eten. Teun zegt: ‘ zij hebben gelijk want wij eten toch ook geen mensen op! Wij houden ook van het leven en hebben, net als mensen, pijn en verdriet! ‘
Teun leefde nog 28 jaar samen met de andere dieren op de boerderij. Hij rolt door de modder, wroet in het stro en speelt met zijn vriendjes, de andere dieren. Hij denkt wel nog vaak aan zijn moeder, broertjes en zusjes. Teun hoopt dat mensen voortaan groente eten in plaats van vlees!
Van mij, kinderverhaaltje.
Leuk hotel in Workum. augustus 8, 2011
Een paar weken geleden waren, mijn man en ik, een paar dagen in hotel Aan de Wijmerts in het leuke plaatsje Workum. Het hotel heeft twintig mooi ingerichte kamers en twee appartementen. Er is een ruimte waar je gratis gebruik kunt maken van koffie, thee en tijdschriften en boeken om te lezen. Verder is er, voor de liefhebbers, wellness, sauna, schoonheidssalon en massagestudio.
Voor het vegetarische ontbijt moet je de deur uit. Vijfhonderd meter verderop in het biologisch/vegetarisch restaurant It Pottebakkershus. Helaas komen er te weinig vegetarische bezoekers en moeten ze, om een bestaan te hebben, vis erbij serveren. We hebben er ook drie keer ‘savonds gegeten. Heel lekker! Achter in It Pottenbakkershus is een pottenbakkerij. In het restaurant is een permanente expositie over Workummer aardewerk.
Workum is een leuk plaatsje. Er zijn leuke winkeltjes en het Jopie Huisman museum. Dit museum is echt de moeite waard om te bezoeken. Verder zijn we in Makkum, Stavoren en Hindelopen geweest. Allemaal leuke kleine plaatsjes. In Korweerderzand, bij de afsluitdijk, hebben we de bunkers bezocht. Heel interressant. Het was er wel koud, erg winderig en regenachtig!
Binnenkort willen we naar het vegetarische hotel Kop van het Land in/bij de Biesbosch. Onze dochter was er vorig jaar. Het eten was er heerlijk. Naast het hotel ligt een cafeetje, ook vegetarisch. Je kunt er mooi fietsen, een boottocht maken en met de snelboot naar Rotterdam. Het is ook een echte aanrader!
FELIXOORD juli 31, 2011
Een paar maanden geleden bezocht ik met een vriendin het vegetarische verzorgingshuis Felixoord in Oosterbeek. Het huis ligt in een bosrijk gebied.We hebben wat rondgewandeld, bungalows Jan Antheunissehof en
appartement Amberboom bekeken. Wat een ruimte, prachtig. Maar vooral die rust, de ligging. Geweldig!
Even na twaalven gingen we dineren in het restaurant. Aan de gedekte tafels zaten al verschillende ouderen toen wij binnen kwamen. We werden heel vriendelijk door iedereen begroet. Wij namen eerst salade van de saladebar, daarna was er voor ons speciaal veganistische champion stoofpotje met erwten en rijst en vers fruit toe. De bewoners konden kiezen uit meerdere vleesvervangers, groenten, rijst, mie, gierst en aardappel.
Een vriendin van ons is vegetarisch opgevoed, haar moeder ook. Haar oma woont ook al jaren in Felixoord, eerst in de een bungalowtje aan de Jan Antheunissehof en nu sinds een aantal maanden in het verzorgingshuis. Natuurlijk hebben zijn we even bij haar op viste geweest.
Nu ik dit schrijf kom ik erachter dat onze vriendin en haar dochter, haar moeder en oma vier generaties vegetarische vrouwen zijn!! Heel apart!!
Oosterbeek ligt niet naast de deur, helaas. Ik kan me voorstellen dat je, als vegetarische ouder, in Felixoord meer op je plek bent als in een gangbaar verzorgingshuis tussen de vleeseters. Er is zoveel vraag dat er ook een vegetarisch appartementencomplex, Het Deurvorst in Terborg, komt met allerhande faceliteiten. Wie weet is er tegen de tijd dat wij aan een verzorgingshuis toe zijn een in Limburg!
Leek me interessant om eens op te zoeken wanneer het vegetarisme ontstaan is, en hoe men er toe kwam om als oudere vegetarier samen te gaan wonen.
De vegetarische beweging ontstond in de 19e eeuw ten tijde van de industriële revolutie. In 1894 werd door Felix Ortt (1866-1959) de Nederlandse Vegetariërsbond opgericht. Deze naamgever en één van de oprichters van Felixoord, is zijn hele leven op de voorgrond getreden in de strijd om de moderne opvattingen en de culturele waarden als vegetarisme, geheelonthouding, antivivisectie, natuurgeneeswijze en de Rein Leven-beweging te verdedigen. Dit alles als uitingen van een verlangen naar een betere toekomst en een gezondere samenleving.
In 1948 richtten enkele vegetariërs de “Stichting Vegetarisch Centrum” op, met als doel een “rusthuis” voor oudere vegetariërs te bouwen in een landelijke omgeving. In 1950 kocht de Stichting één hectare grond met een oude kostschool aan de Graaf van Rechterenweg te Oosterbeek. In 1952 kocht het bestuur er vijf hectare bij en financierde dit met giften en renteloze leningen. Uit die tijd dateren ook de eerste bungalows en de biologische moestuin, die de keuken en de buurtbewoners van onbespoten fruit en groenten voorzag.
In de zestiger jaren van de twintigste eeuw ontstond er zoveel vraag naar kamers, dat men besloot de kostschool te slopen en nieuwbouw te plegen. In 1968 stond er een nieuw gebouw geschikt voor bewoning door ruim 110 vegetarische ouderen.
Een citaat van de heer ir. Felix Ortt, medeoprichter van Felixoord: “Vegetarisme in de ruimste zin bepaalt zich niet slechts tot een vegetarische voedingspraktijk, maar is op te vatten als een vegetarische levensbeschouwing met een streven naar doorvoering van de praktische consequenties daarvan in het persoonlijke en maatschappelijke leven”. Als wij spreken over een vegetarische levensbeschouwing is het uit dit citaat duidelijk dat ‘vegetarisch’ voor ons niet alleen duidt op ‘onthouding van vlees’. Een levensbeschouwing is meer dan een beschouwing van hetgeen op ons bord komt.
Het woord ‘vegetarisch’ is af te leiden van het Latijnse woord ‘vegetus’, dat ‘gezond’ en ‘krachtig’ betekent. De heer ir. Felix Ortt zei in 1912 daarover: “Een vegetarische levensopvatting is een zodanige die lichaam, ziel en geest gezond en krachtig wil houden en steeds krachtiger en gezonder wil doen ontwikkelen”.
www.felixoord.nl www.vegetarischcentrum.nl www.casacura-zorg.nl
Er zijn nu bijna 800.000 vegetariers in Nederland en 3 miljoen vleesverlaters.
PlANTAARDIGE MAANDAG juli 18, 2011
Steeds meer Nederlanders kiezen ervoor om een dag in de week geen vlees en vis te eten. Belangrijkste redenen hiervoor zijn het tegengaan van CO2 uitstoot en het streven naar een gezondere levensstijl.
In Engeland riep, enkele jaren geleden, ex Beatle Paul McCartney de Britten op om op maandag geen vlees meer te eten. Marianne Thieme van de Partij van de Dieren is een groot voorstander van dit initiatief. Zij droeg enkele jaren geleden, tot groot genoegen van Paul McCartney, met Prinsjesdag een stijlvolle koksmuts met daarop de tekst: Meat Free Monday’s. Ook in andere Europese landen besluiten steeds meer mensen om een dag in de week geen vlees en vis meer te eten. In Belgie heeft men de donderdag verkozen tot vegetarische dag. Het begon allemaal met het initiatief van Eva in Gent. Ze kregen mederwerking van de gemeente Gent die restaurants, kantines, scholen, mensen opriep om op donderdag vegetarisch te eten. Inmiddels doen Brussel, Eupen, Hasselt, Leuven, Mechelen en St.Niklaas ook mee aan dit initiatief! De vrijdag is in Zwitserland de vleesvrije dag en in Duitsland is het de maandag en de donderdag.
Het milieu en de gezondheid zijn natuurlijk hele belangrijke reden om vegetarisch/plantaardig te eten. De honger in de Derde Wereld is ook een hele belangrijke reden. Mijn reden was, nu inmiddels 23 jaar geleden, de lijdensweg van de dieren. Ik kon en wilde daar niet langer aan mee werken.
Eindelijk weer eens op mijn blog. juli 17, 2011
Heb allang niet meer op mijn blog gekeken. Blijken er zelfs fotoos verdwenen te zijn!? Snap er niets van! Moet nu toch weer vaker aan de slag. Te schrijven was/is er voldoende. Met een gebroken bovenarm en chronisch tijdgebrek soms een beetje lastig. Je komt er vaak niet toe. Maar van nu af aan ………………… ben er zelf benieuwd naar!
Ik las net een artikel in het weekblad Trompetter/Brunssum Aktueel over twee 12 jarige meisjes, Gwen en Lisa. Ze zagen vaker de reclame van de WSPA , World Society for the Protection of Animals, op tv. Ze besloten om geld op te halen voor deze organisatie die wereldwijd strijd tegen dierenleed. Ze namen contact op en kregen promotiemateriaal, kaarten en dierendropjes. Een standje op de Titus Brandsmaschool, waar ook het respect voor dieren bij mijn destijds 10 jarige dochter begon, leverde de beide meisjes 200 euro op. Ook leuk om te lezen is dat Gwen vegetarier is.
Zo, het begin is er in ieder geval weer!
ALINE’S COLUMN IN DIERINZICHT. maart 11, 2011
GOEDE VOORNEMENS
Begin van een nieuw jaar, dus tijd voor goede voornemens! Mijn goede voornemen is – eigenlijk zoals elk jaar – meer te gaan betekenen voor dieren.
Toen ik 10 was werd ik vegetariër, werd ik lid van de Dierenbescherming en deed ik mee aan de activiteiten van de kids for animals. Mijn eerste actie kan ik me nog goed herinneren. Op mijn 16e werd ik echt actief voor dieren.
Mijn eerste actie was tegen de jacht: jagers met geweren en konijnen die ze aan hun oren vasthielden. Eerlijk is eerlijk, ik heb die dag wel een traantje weggepinkt.
De jaren die volgden zijn er nog veel meer tranen gevloeid. Toen ik een open dag een nertsenfokkerij bezocht bijvoorbeeld. Het gestoorde gedrag van die beestjes in draadgazen kooien was vreselijk om te zien. De gedachte dat ze na dit korte leven vergast zouden worden voor een bontkraag, maakt het verdriet niet minder.
Met mijn moeder bezocht ik jaren geleden een slachthuis. Uit interesse, om met eigen ogen te zien wat er daar gebeurt. We hadden vóór ons bezoek afgesproken ons heel sterk op te stellen, niet te huilen. Daar sta je dan, tussen de aan haken opgehangen varkens. Het geschreeuw van de varkens buiten en het varken dat mij aankeek om vervolgens een hoofdschot te krijgen, zal ik nooit vergeten. Zo gevoelloos als er in het slachthuis tewerk wordt gegaan, zo gevoelloos probeerden mijn moeder en ik zich ook op te stellen. Met moeite. Buitengekomen rolden de tranen van onze wangen.
Dit verdriet over dieren kan ik beter omzetten in actie, daar hebben de beestjes uiteindelijk meer aan!
Het meest eenvoudige dat ik kan betekenen voor de dieren in de veehouderij is ze niet eten. Ik eet geen dieren en bespaar zo het leven van vele dieren. Mooie bijkomstigheid is dat het ook nog beter is voor mijn eigen gezondheid, de wereldvoedselverdeling in het milieu. In mijn vrije tijd heb ik regelmatig infostands om mensen op de hoogte te stellen van het dierenleed in de intensieve veehouderij, onderzoekslaboratoria, de bontindustrie en de amusementsindustrie. Door een handtekening te vragen tegen lange afstandstransporten van kalveren of een lekker vegetarisch recept uit te delen, hoop ik mensen bewuster te maken van wat er met dieren gebeurt. Met succes, het publiek reageert over het algemeen heel enthousiast.
Het komend jaar hoop ik nog wat meer te kunnen betekenen voor alle dieren in nood. En ik hoop dat met mij meer mensen dit voornemen hebben. Eén dag per week geen vlees eten, initiatieven als ‘meatless monday’ of ‘Veggie donderdag’ draag ik een warm hart toe. Dit betekent al een enorme vooruitgang voor mens, dier en milieu. Mijn week is helemaal veggie, maar ik hoop dat ik het komend jaar nog meer mensen ervan kan overtuigen dat een of meer dagen per week geen vlees nog niet zo gek is…
Aline
Zoekt u inspiratie voor een lekker gerecht?
Kijk dan eens op mijn blog: alinesvegablog.wordpress.com
column door aline ploeg voor dierinzicht 25, januari 2011
Universteit Twente: plantaardig dieet het beste! januari 30, 2011
Voor de productie van vlees en andere dierlijke producten, zoals eieren en zuivel, is vele malen meer water nodig dan voor de productie van plantaardige producten. De Universiteit Twente berekende voor het eerst de exacte watervoetafdruk van zowel dierlijke als plantaardige producten, per kilo, per calorie en per eiwit.
Daaruit blijkt onder andere dat rundvlees per calorie 20 keer meer water kost dan graan of aardappelen. Er is wereldwijd een sterke toename van consumptie van dierlijke producten. In combinatie met de groeiende wereldbevolking doet dat een aanslag op de zoetwatervoorraad; slechts 3 procent van al het water op aarde is zoet, en daarvan is slechts een klein deel beschikbaar voor de mens.
Universiteit Twente berekent watervoetafdruk van dierlijke en plantaardige eiwitten
Watervoetafdruk
Het Twente Water Centre, onderdeel van de Universiteit Twente, heeft zich gespecialiseerd in het berekenen van de watervoetafdruk van producten en productiemethoden. Veel bedrijven maken gebruik van die kennis, uit kostenoverwegingen en omdat ze steeds vaker te maken krijgen met waterschaarste. Voor het eerst is nu van alle gangbare eiwitproducten berekend hoeveel zoet water er nodig is voor de productie. Voor een kilo rundvlees bijvoorbeeld, is dat 15.000 liter. Varkensvlees kost 6000 liter per kilo en kip 4300 liter. Voor een kilo peulvruchten is 4000 liter water nodig. Een kilo sojabonen verbruikt ‘slechts’ 2100 liter. Per gram eiwit heeft vlees een 1,5 tot 6 keer grotere watervoetafdruk dan peulvruchten. Ook wanneer het waterverbruik per calorie wordt berekend, zijn hoger dan graan of aardappelen.
Doorslaggevend voor de verschillende soorten vlees, zijn de soort er grote verschillen tussen dierlijke en plantaardige producten. Rundvlees scoort bijvoorbeeld gemiddeld 20 keer en de hoeveelheid voer die nodig zijn om het dier te laten groeien. Zo moet een koe veel meer eten om een kilo vlees te maken, dan een kip of varken. Professor waterbeheer Arjen Hoekstra aan de Universiteit Twente: “De zogeheten conversie-efficiëntie is mede bepalend voor de watervoetafdruk. Immers, al het veevoer wordt verbouwd met water. In grote delen van de wereld is daarvoor irrigatie nodig omdat er te weinig regen valt of in verkeerde periodes.”
Scharrelvlees: minder schaars water.
Bepalend voor de watervoetafdruk is ook waar het vee opgroeit. Vee dat buiten graast, verbruikt (via het gras) regenwater. Dat water is daar van nature aanwezig. Vee in de bio-industrie krijgt meer veevoer, afkomstig van akkers die soms bevloeid moeten worden. De onderzoekers van de Universiteit Twente hebben daarom ook rekening houden met het type voer en de herkomst van het voer; dat soms afkomstig blijkt uit gebieden met waterschaarste. De waterbehoefte van de veeteelt in het westen, leidt daarom mede tot waterschaarste elders. Zo vallen bijvoorbeeld in China onder andere door de irrigatie van landbouwgronden waar veevoeder wordt geteeld een aantal grote rivieren droog vóór deze de zee bereiken.
Johan van de Gronden, directeur van het Wereld Natuur Fonds (WNF): “De cijfers zeggen veel over de vaak verborgen gevolgen voor de natuur van ons dagelijks consumptiepatroon. We wisten al dat een vleesarm dieet niet alleen gezonder is, maar ook beter voor natuur en klimaat. Nu komt daar nog het inzicht bij dat ongebreidelde vleesconsumptie bijdraagt aan waterschaarste elders op de wereld. Een dag per week het vlees laten staan, maakt al een wereld van verschil.”
Lees hier het rapport The green, blue and grey water footprint of farm animals and animal products.
Het leven van ons vlees. januari 16, 2011
Ziekte en ontbering, het leven van ons vlees
De hardwerkende boer die voor dag en dauw opstaat om met veel liefde ons eten te telen, is een romantisch beeld dat veelal niet meer klopt. Het is ook alleen maar op de afbeelding op de eierdoos dat de kippen in het gras lopen. De plaats van de boer wordt in de westerse wereld steeds vaker ingenomen door gigantische bedrijven, die meer belang hechten aan winst en efficiëntie dan aan dierenwelzijn en liefde voor het vak.
Laat een vleeskip vrij en zij zal hoogstens nog wat kunnen rondstrompelen op haar kromme poten kreunend van het overgewicht voor ze doodvalt van de stress. De meeste dieren die u op uw bord krijgt, hebben een leven gehad vol ziekte, ontbering en eenzaamheid.
De staarten en tanden van varkens worden afgeknipt om hen te beschermen tegen vervelende hokgenoten. Runderen worden vanaf de geboorte weggehaald bij hun moeders en in een hok gestoken waar ze zich amper kunnen omdraaien of gaan liggen. Het is weinig waarschijnlijk dat het stuk kip of de lap steak op ons bord afkomstig is van een dier dat zijn leven gesleten heeft tussen soortgenoten in de natuur. Meer plausibel is het dat het dier in zijn hele leven geen stukje blauwe lucht gezien heeft en geen sprietje gras heeft gegeten.
De problemen starten al helemaal in het begin van een dierenleven. Omdat koeien miskweekt zijn, kunnen zij zelden nog op een natuurlijke manier bevallen. Dat gebeurt dus met een keizersnede, waarna de dieren bijna onmiddellijk bij hun moeder weggehaald worden en apart worden geplaatst. Hun korte leven zullen ze doorbrengen in kale stallen, op betonnen of roostervloeren tussen honderden soortgenoten.
Vreemd voeder
Het voedsel dat de dieren krijgen is totaal niet natuurlijk. Het dioxineschandaal dat momenteel brandend actueel is in Duitsland, is ontstaan doordat de dieren voeder kregen dat besmet was met dioxine. Volgens Duitse autoriteiten is zo’n 150.000 ton pluimvee- en varkensvoer besmet met de kankerverwekkende stof.
Die dioxine komt natuurlijk niet vanzelf in dat veevoeder. Daar is iets bizar mee gebeurd. Maar dioxine is lang niet de enige vreemde stof die in het veevoeder kan belanden. Ook dieren kunnen zelf in hun eten terechtkomen. Ondanks de gekkekoeienziektecrisis eind jaren negentig krijgen runderen in de VS nog steeds dierlijk afval te eten. Ze eten dierenmeel, gemaakt van dieren die niet voor menselijke consumptie geschikt waren.
“Dieren horen gras en misschien graan te eten”, benadrukt de Amerikaanse journalist Erik Schlosser (auteur van bestseller ‘Fast Food Nation’) het evidente. “Ze zijn er niet op gebouwd om andere dieren te eten.”
Wantoestanden
Maar ook andere leefomstandigheden zijn verre van natuurlijk te noemen. Vleeskippen zitten met tienduizenden samengepakt in stinkende loodsen waar de uitwerpselen zich opstapelen tot de dieren geslacht worden. Legkippen worden gemanipuleerd om extra veel eieren te leggen door te spelen met het kunstlicht. De staarten en tanden van varkens worden afgeknipt om hen te beschermen tegen verveelde hokgenoten. Runderen worden vanaf de geboorte weggehaald bij hun moeders en in een hok gestoken waar ze zich amper kunnen omdraaien of gaan liggen.
Dieren in de vleesindustrie worden dermate hard gemanipuleerd om zoveel mogelijk op te brengen, dat ze in het wild geen dag zouden overleven. Laat een vleeskip vrij en zij zal hoogstens nog wat kunnen rondstrompelen voor ze doodvalt omdat haar hart en longen het niet aankunnen. De meeste dieren die u op uw bord krijgt, hebben een leven gehad vol ziekte, ontbering en vaak ook eenzaamheid.
Zonder verdoving
Wanneer het dier dan klaar is voor de slacht, is het meestal gewoon een vetgemest jonkie dat amper kan lopen. Hardhandig worden de dieren naar het slachthuis gebracht, waar ze in het beste geval voldoende verdoofd worden vooraleer ze opengereten worden. Volgens cijfers van GAIA worden jaarlijks 250.000 dieren geslacht zonder verdoving: 92 procent van de schapen, 21 procent van de kalveren en 10 procent van de runderen.
De komende drie weken zal Planet Meat dieper ingaan op het leven van vleeskippen, varkens en runderen. Niet omdat het mooie verhalen zijn, niet omdat het fijn zal zijn om te lezen, maar omdat iedereen moet beseffen dat die lap vlees op het bord eigenlijk ooit een dier was. (adb)
Vier weken lang bekijkt Planet Watch de voor- en nadelen van vlees. In het grote vleesdossier leggen we het verband tussen vlees en global warming, tussen vlees en gezondheidsproblemen, en nog veel meer. Maandag leest u alles over de aanwezigheid van antibiotica en hormonen in ons vlees.
