Het biggetje Teun doet zijn oogjes open. Voor het eerst ziet hij zijn moeder en zijn broertjes en zusjes. Ook ziet hij heel veel tantes, neefjes en nichtjes. Allemaal wonen ze bij elkaar in een grote schuur. Het is wel erg krap omdat ze met zoveel zijn. Moeder ligt tussen 2 ijzeren hekken en kan zich niet omdraaien.
Teun is vier weken oud als hij samen met zijn broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes naar een andere schuur gaat. Zijn moeder ziet hij nooit meer! In de nieuwe schuur is het donker en er is niets te doen. Er ligt geen stro om lekker in te wroeten. Teun en de andere biggetjes mogen niet naar buiten om lekker rond te rennen. Ze vervelen zich. Uit verveling bijten ze elkaar op de plek waar ooit hun krulstraat zat. Die hebben mensen, toen ze in deze schuur kwamen, afgeknipt. Dat was heel pijnlijk. De biggetjes mogen alleen maar eten om dikker te worden. Als Teun een half jaar oud is, moet hij in een vrachtauto, samen met zijn broertjes en zusjes, nichtjes en neefjes. Urenlang zitten ze op elkaar gepropt. Ze krijgen geen eten en drinken. Teun en de andere biggen poepen en plassen, omdat ze bang zijn. Het stinkt er en het is koud.
Als de vrachtauto eindelijk stopt, moeten alle biggen eruit. Mannen trekken, duwen en schoppen de bange biggen. De biggen schreeuwen en rennen uit paniek alle kanten op. Teun vlucht weg! Hij rent, rent en rent …………. Totdat hij het geschreeuw van zijn broertjes, zusjes, nichtjes en neefjes steeds zachter wordt. Teun stopt en durft eindelijk om te kijken. Hij ziet zijn familie een grote hal ingaan. Teun is alleen maar durft niet meer terug. Hij voelt dat het daar, in die grote hal, niet goed is. Uit angst verstopt Teun zich. Hij heeft heel veel honger en dorst. In de verte ziet hij een huis. Er komt een meisje aan lopen. Ze kijkt naar hem, rent naar het huis en komt terug met twee grote mensen. Teun wil wegrennen maar heeft de kracht niet meer. Teun is bang, doodsbang! De mensen zijn wel aardig, ze slaan, duwen en schoppen hem niet. Ze geven Teun te eten en te drinken. Daarna komt hij in een wie bij andere dieren te staan: kippen, koeien, konijnen en een paar andere varkens.
‘ Hoi Teun, hier ben je veilig’ zegt Hennie de kip. Hier wonen allemaal dieren die gered zijn. ‘Gered, waarvan? ‘ vraagt Teun. Dan vertelt Hennie wat er met de dieren gebeurt. De broertjes, zusjes, neefjes en nichtjes van Teun worden opgegeten door mensen. De tantes van Hennie de kip zitten hun leven lang in kooien om eieren te leggen. Als ze geen eieren meer leggen gaan ze in de soep. Mama-koeien zijn altijd zwanger; de melk voor de kalfjes wordt opgedronken door mensen. Kalfjes leven in kleine hokken en worden na een half jaar ook opgegeten. Moeder-varkens blijven tussen de stangen liggen of staan en krijgen heel veel biggetjes. Konijnen zitten net als kippen in kleine kooien.
Teun weet niet wat hij hoort. Maar waarom dan? Waarom eten mensen dieren op? Omdat ze het lekker vinden of omdat ze denken dat vlees gezond is? Mensen hoeven helemaal geen dieren te eten. Ze kunnen ook lekker en gezond eten zonder dieren op te eten.
Gelukkig zijn er ook mensen die echt van dieren houden. Zij vinden dat je geen dieren moet eten. Teun zegt: ‘ zij hebben gelijk want wij eten toch ook geen mensen op! Wij houden ook van het leven en hebben, net als mensen, pijn en verdriet! ‘
Teun leefde nog 28 jaar samen met de andere dieren op de boerderij. Hij rolt door de modder, wroet in het stro en speelt met zijn vriendjes, de andere dieren. Hij denkt wel nog vaak aan zijn moeder, broertjes en zusjes. Teun hoopt dat mensen voortaan groente eten in plaats van vlees!
Van mij, kinderverhaaltje.
Wauw Gertie! Goed zeg!
Ik zou willen dat ieder kind ook deze verhaaltjes te horen kreeg ik denk dat de wereld er dan op een gegeven moment héél anders uit zou gaan zien.
Ik kreeg er kippevel van Gertie!
Dank je wel voor jullie leuke reactie!
Ik leg ze ook, met een tekeningetje erop, in de supermarkt en andere plekken waar kinderen komen.
Wat een leuk verhaaltje. Met een goede afloop
Waren er maar meer gelukkige Teuntjes…
Lieve groetjes